iki eşittir bire


"A non-writing writer is a monster courting insanity."

"Dreams are my reality."

"Uçurumlar birleştirir yüksek tepeleri."

"...küçük zamanlar birikti, büyük şeyleri ezip geçti. "Bu baskılara, bu sertliğe dayanamam" diyordum; zamanla her şey yumuşadı. Düşünceler insanın canını acıtmıyor; biraz sersemletiyor o kadar. Şiddet değil, süreklilik insanı yıkıyor."

3 Nisan 2014

Başka

Hayatınızda diyorum,
En çok tanıdığınızı düşündüğünüz insana
Aşina olamadığınız o bir gün gelir.
Bilirsiniz bir başkadır ses tonu
Ve elbet gülüşü.
Aranızdaki sessizlik değişmiştir.
Bir insanın sessizliği değişir mi?
Tabii değişir.
Asıl o değişir.
Bugün o günlerden birindeyiz, bir Mart sabahı-
Aklımda benimkinin iki dizesi
"Bıraksalar gökyüzü kendini ikiye bölecekti; çünkü iki kişiydik"
Biz de telaşsız,
Görüyoruz ama görüşmüyoruz.
Konuşuyoruz ama pek sakin.
Ben cümlenin başını unutuyorum
Sen de sonunu dinlememiş oluyorsun.
Çekiniyoruz.
Birbirimizden değil, son geçirdiğimiz Eylül'den çekiniyoruz.
Koca bir mevsimi kandırmışız gibi hissediyoruz.
Bir hayatı hiç yaşamamış sayarak
"Nasılsın?"
Sanki bilmiyorsun dünümü-yarınımı
"İyiyim"
Sanki bilmiyorum aklında olanı.
"Görüşürüz."
Sanki tenime uyanmamışsın.
"Görüşürüz"
Sanki huzuru biz yaratmamışız.

Bir insanın sesi değişir, kokusu değişir, sessizliği pekâla değişir ama inanmam ki,
sen,
sabah uyandığında,
hele bir de beyaza uyanmışsan,
hele özellikle güneşli pazarlardansa,
Kitapların yatağının başındayken,
Gözünü kapadığında,
Beni yanında bulamayasın.

Mart 2014

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder