iki eşittir bire

"Nous sommes nos choix."

"A non-writing writer is a monster courting insanity."

"Uçurumlar birleştirir yüksek tepeleri."

"...küçük zamanlar birikti, büyük şeyleri ezip geçti. "Bu baskılara, bu sertliğe dayanamam" diyordum; zamanla her şey yumuşadı. Düşünceler insanın canını acıtmıyor; biraz sersemletiyor o kadar. Şiddet değil, süreklilik insanı yıkıyor."

31 Ekim 2009

Yan karakterler hikayenin devamını sağlar.

Her kişi başlı başına bir hikayedir.Ana karakterleri ve yan karakterleriyle.Ana karakterler hikayenin temelini oluşturur,geleceğini belirler.Yan karakterse hikayenin devam etmesini sağlar.

Bazen yan karakter (yani o) çok görünür gözümüze, ana karakter yaparız (yani sen olur) işte siz siz olun bu yanlışa hiç düşmeyin.Çünkü sonunda bir bakarsınız ki asıl siz başkasının hikayesinde yan karakter (yani o) olup çıkmışsınız,hikayenin devamını getirmiş,göreviniz bitince de çekip gitmişsinizdir.

Bu hata başınıza geldiğinde üzülmeyin "olur öyle arada" deyip zamana bırakın,çünkü daha bir çok hikayede ana ve yan karakter olacaksınız işte bitti dediğiniz anda daha da güçlenerek ayağa kalkacaksınız "insanı öldürmeyen şey güçlendirir" derler ya,evet öyle olacak.Kendinizi bir anda başka bir hikayede başka karakteri oynarken göreceksiniz.Bu olacak çünkü hayatta tesadüflerin yeri yok.


Bir şeyin başlaması için başka bir şeyin sonlanması gerekir.

Esra Uçar

Bugünü Yaşama Arzusu

En büyük bilgelik şuandan zevk almaktır,çünkü tek gerçek budur. Başka her şey düşünce oyunudur. Ama bunun en büyük budalalığınız olduğunu da söyleyebiliriz çünkü yalnızca kısa süre için var olan ve bir rüya gibi kaybolan içinde bulunduğunuz bu an ciddi bir çabaya değmez..

Irvin Yalom

21 Ekim 2009

görünmez adam

sessiz ol..
sus dedim sana
duyucak işte şimdi
kapa şu ahmak çeneni.
işte geliyor.
şşt..
(tak tuk tak tuk )

lütfen görmesin lütfen görmesin lütfen görmesin lütfen görmesin.bi daha hiç kötülük yapmıcam kimseye.ve herkese iyilik yapıcam hatta apartmandaki kedisi olan garip kadına bile.lütfen görmesin.daha çok ders çalışıcam ve iyi biri olucam.sadece görmesin beni.

-bakıyorum da burdasın.
-evet.. (içim ezilmişti.daha demin söylediklerimin hiç mi önemi yoktu)
-benden kaçabileceğini zannettin dimi?
-hayır..ben öyle düşünmemiştim.sadece..gerçekten bak.
-hadi ama.şimdi kapı arkalarına saklanıyorsun.sabah uyandığında yüzünü yıkadıktan sonra görünmeyecek miyim zannediyorsun?

şşt.. sessiz ol.lütfen.bu seferlik beni görmemiş gibi yap.uyandığımda burda olma.lütfen lütfen.
-nereye kadar kaçabilirsin ki?

-belki bir gün.. olabilir.her şey mümkün olabilir.olabilir dimi?
(sinsice gülümsedi.bu beni daha çok deli etmişti.ateştendi gözleri ve küçük dudakları vardı.çok küçüklerdi.o kadar ki sanki biri o fark etmeden götürmüştü..o ateş gözlerini bir daha dikti bana.gördüm.onu gördüm..tam gözlerinin içini gördüm.ve ansızın----

yansıma)

Esra Uçar

15 Ekim 2009

"İstikbalde dahi, seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek dahilî ve harici bedhahların olacaktır. Bir gün, istiklâl ve Cumhuriyet'i müdafaa mecburiyetine düşersen, vazifeye atılmak için, içinde bulunacağın vaziyetin imkân ve şerâitini düşünmeyeceksin!"

Gazi Mustafa Kemal Atatürk
"bu cümleleri unutmayın,bunu söyleyeni hiç mi hiç unutmayın."

3 Ekim 2009

artık çok geçmiş..


Yağmur ne zaman yağsa damlalar yakıyor canımı..
Hiç yağmasın diye günlerca çıkmıyorum yataktan
Ve sonra kabuslarım oluyorsun bir anda
Uyanınca anlıyorum ki dışarıda hala yağmur
Gerisin geriye vuruyorum kafayı başka kabuslara
Bazen diyorum güneş çıktı artık,artık bulutlar dağıldı
adımımı dışarı atmamla yine başlıyor yağmur.
Yağmur güncesi..
Kalıyorum bu sefer dışarda
Boşlukta..
Sadece yağmur var orada.
O kadar soğuk ki damlalar
uyuşuyor tüm bedenim-hareket edemiyorum.
Önce saçlarımı ıslatıyor damlalar
sonra yavaş yavaş bedenime,
en sonunda da içime ulaşıyorlar
Her damla
Her saniye
içinden çıkılamayan bir labirent gibi hatırlatıyorlar seni bana.
Nereye gitsem,hangi köşeyi dönsem sen.
Gözlerimi kapıyorum başka kabuslardır diye

Açınca bakıyorum gitmiş yağmurAma hala neden hiç gökkuşağı yok dışarda
Güneş ne zaman çıkar ki ortaya ?
"Zaman durunca" diyor bir ses derinlerden.
Kulak vermiyorum.
Susuyorum

Oturuyorum labirentin ortasına.
Karanlık bastırıyor.

Bilirsin en korktuğumdur karanlık.
Ağlamaya başlıyorum işte ondan sonra
Gülüyor yukardan bir ses bana
Ağlamak da damlalarla olur diyor.

susuyorum yine.. zaman duruyor
yavaş yavaş küçülüyor labirent

önce saçlarım gidiyor,sonra yavaş yavaş bedenim,en sonunda da içim.
gözlerimle son kez bakarken gökyüzüne bulutlar gitmiş,parlak renkli bir şey takılıyor gözüme.
şuna da bir bakın
gökkuşağı yeni gelmiş
ama artık herşey için çok geçmiş..